Timesharing, czyli własny domek chociaż na dwa tygodnie w roku
Tematyka:
timesharing, apartament, domek, willa, umowa, prospekt, urlop, wakacje, cennik, ceny w polsce, timesharingu, wzór umowy , o, na, time, sharing, tygodnie
Jeżeli zachwyci nas jakieś miejsce podczas urlopu i chcemy do niego wracać w każde wakacje, możemy stać się właścicielami domu lub mieszkania tylko na wybrane kilka tygodni w roku. Możliwość korzystania z pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie każdego roku to tzw. timesharing. Taka forma wypoczynku jest bardzo popularna w Europie Zachodniej i USA.
Polskie przepisy, wzorujące się na regulacjach unijnych starają się zapewnić konsumentom jak najlepszą ochronę. Dlatego też nie pozwalają na umowne ograniczanie praw klienta, które przewiduje ustawa. Ustawa stanowi, że jeżeli umowa podlega prawu obcemu, a ono nie zapewnia nabywcy takiego poziomu ochrony jak polskie przepisy, to właśnie one znajdują zastosowanie. Wystarczy, aby nabywca był obywatelem polskim, nieruchomość była położona w Polsce albo w Polsce doszło do wręczenia prospektu informacyjnego lub złożenia oferty.
Jednak zasady te dotyczą tylko umów zawieranych między osobą, a przedsiębiorcą na co najmniej trzy lata i za zapłatą ryczałtowego wynagrodzenia.
Dla nabywcy najważniejszymi dokumentami jest pisemny prospekt informacyjny przedstawiony przez firmę organizującą timesharing oraz wzór umowy. Prospekt musi być sporządzony w języku polskim. Natomiast w ogłoszeniach, reklamach, cennikach i innych informacjach dotyczących umowy timesharingu musi być napisane, w jaki sposób uzyskać ten prospekt.
Chętni do skorzystania z timesharingu powinni zapoznać się przede wszystkim z kosztami, które będą musieli ponosić. Ważne jest też, aby w prospekcie znalazły się:
- dane przedsiębiorcy (nazwa, adres, dane osoby uprawnionej do reprezentowania, numer wpisu do rejestru itp.),
- dane właściciela budynku lub pomieszczenia mieszkalnego (jeżeli jest to inna firma niż ta, z którą podpisuje się umowę),
- określenie treści przysługującego klientowi prawa (szczególnie okres roku, w którym ono przysługuje oraz wskazanie, czy można je zamienić lub przekazać komuś innemu, a także jakie się wiążą z tym koszty),
- dokładny opis budynku, czy mieszkania, którego dotyczy umowa,
- dane o usługach związanych z korzystaniem z budynku lub pomieszczenia (utrzymanie, wywóz śmieci, dostarczanie wody, prądu, gazu itp.),
- dane o urządzeniach do wspólnego korzystania (basen, sauna itp.) i zasadach ich używania,
- zasady zarządzania nieruchomością, remontów i napraw,
- kwota ryczałtowego wynagrodzenia i podstawy obliczania innych należności (podatki, naprawy i remonty itp.),
- informacje o prawie do odstąpienia od umowy,
- informacje o kosztach poniesionych przez firmę, które musi pokryć nabywca timesharingu w razie odstąpienia od umowy.
Umowa zawiera podobne elementy jak prospekt, jednak nie musi ona powielać wszystkich danych i informacji zawartych w prospekcie, który stanowi część umowy.
W przypadku sprzeczności treści umowy z treścią prospektu strony wiąże zawartość prospektu.
Umowa powinna zostać napisana w języku urzędowym nabywcy, czyli Polacy powinni ją otrzymać po polsku. Jednak powinno się dostać również sporządzoną lub sygnowaną przez tłumacza przysięgłego kopię umowy w języku państwa, w którym znajduje się nasza willa, czy apartament.
Nabywca może odstąpić od umowy bez podania przyczyny w ciągu 10 dni od doręczenia mu dokumentu. W tym celu musi złożyć pisemne oświadczenie i przesłać je pod adres firmy, z którą podpisał umowę.
Termin na odstąpienie od umowy wydłuża się do trzech miesięcy, jeżeli przed jej podpisaniem nabywca prawa timesharingu nie otrzymał prospektu informacyjnego lub umowy w polskiej wersji językowej.
