Serwis Informacjny Branży Turystycznej

Wyszukiwarka

Aktualności: wszystkie

Historia fortyfikacji w Świnoujściu

Początki fortyfikacji w Świnoujściu sięgają wczesnego średniowiecza.

Pierwsze wzmianki o budowie umocnień pojawiły się już w XII w., kiedy mieszkańcy wyspy Wolin budowali strażnice obronne przed najazdami wikingów. W XIII wieku powstała książęca komora celna. Do początku XVII w. umocnienia wznosili książęta pomorscy, później Duńczycy i Szwedzi, a na przełomie XVIII i XIX w. Prusacy i Francuzi. W XIX w. armia pruska zapoczątkowała budowę kompleksu stałych fortyfikacji, które uczyniły ze Świnoujścia twierdzę morską. Budowę twierdzy rozpoczęto po pierwszym konflikcie zbrojnym z Danią w 1849 r. Fortyfikacje świnoujskie skutecznie odstraszyły duńską flotę. Port próbowały też blokować okręty francuskie w 1870 r., ale nie zdecydowały się na podjęcie walki z załogami fortów. Pod koniec XIX wieku Świnoujście miało już cztery potężnie rozbudowane forty uzbrojone w ciężką artylerię nadbrzeżną i dużą ilość fortyfikacji betonowych. Pojawiły się też koszary i stały garnizon wojskowy.

Inicjatorem i zwolennikiem budowy twierdzy w Świnoujściu był książę Adalbert von Preussen. Plac budowy i powstające się fortyfikacje wizytowali król pruski Fryderyk Wilhelm IV oraz cesarze Wilhelm I i Wilhelm II. Miało tu miejsce nawet spotkanie cesarzy Niemiec, Austrii i cara Rosji. Z wizytą przyjechała także słynna Mata Hari, która podczas pobytu zbierała informacje o okolicznych umocnieniach. Podczas I wojny światowej Świnoujście było bazą cesarskiej marynarki, jednak nie stoczono tutaj żadnej walki. Na mocy traktatu wersalskiego część umocnień zastała rozbrojona. W okresie międzywojennym i podczas II wojny port był największą bazą Kriegsmarine na Bałtyku. Po wojnie twierdzę zajęli w całości Rosjanie. Dopiero w latach 60. opuścili forty Zachodni i Wschodni, a Fort Anioła, dopiero na początku lat 90.




więcej »